Chile i Wyspa Wielkanocna, zdjęcia - Barbara Niedźwiedzka-Pająk
© Barbara Niedźwiedzka-Pająk
Wyspa Wielkanocna jest najbardziej odosobnionym skrawkiem ziemi. Od lądu dzieli ją 3600 km. Atrakcją wyspy są posągi Moai. Jest ich tu około tysiąc. Do dziś metody transportu posągów oraz ich ustawiania stanowią zagadkę. Na najdłuższym na wyspie ołtarzu Ahu Tongariki stoi 15 wielkich Moai, a największy z nich mierzy prawie 10 metrów i waży 82 tony.
Pustynia Atacama należy do najsuchszych obszarów na świecie, w niektórych miejscach nie zanotowano opadów odkąd robione są pomiary. Nieliczne rzeki są tylko okresowe, występują solniska w bezodpływowych kotlinach oraz słone bagna.
Pustynię zwiedza się podróżując jeepem z przewodnikiem. Dominują krajobrazy piaszczyste i kamieniste. Podczas erozji powstają wielkie kompozycje skalne zwane katedrami.
Jedną z atrakcji Pustyni Atacama są oddalone o 95 km od San Pedro gejzery El-Tatio. Te najwyżej na świecie położone gejzery (4300 m n.p.m.) ogląda się tuż przed wschodem słońca, kiedy temperatura powietrza jest ujemna. Dobrze wówczas widać gęste kłęby pary i malownicze gejzery.
Salar de Atacama to olbrzymie wyschnięte jezioro. Tylko gdzieniegdzie witać tafle wody. Większe nazywane są lagunami, najciekawsza z nich to Laguna Chaxa, fragment salaru stanowiącego Narodowy Rezerwat Flamingów
Chile znajduje się w stefie wysokiej aktywności sejsmicznej. Podczas podróży wzdłuż Chile, cały czas towarzyszył nam jakiś wulkan. Na zdjęciu Laguna Miscan oraz wulkan Cerro Miscanti 5622 m n.p.m.
Park Narodowy Torres del Paine i słynne granitowe wieże, które najlepiej oglądać o wschodzie słońca. Trzeba mieć dużo szczęścia aby w słynącej z kapryśnej pogody Patagonii zobaczyć wszystkie wieże w całej okazałości.
Patagonia, kraina na końcu Ameryki Południowej, charakteryzuje się nagłymi huraganowymi wiatrami, przy których halny wydaje się być lekkim zefirkiem. Wiatry i chmury układają się w różne ciekawe kompozycje.
